| تأثیرپذیری صدرالدین ابراهیم حموی از محدثان شیعی |
| کد مقاله : 1013-JOVEYN-FULL |
| نویسندگان |
|
شهاب الدین وحیدی مهرجردی * هیات علمی دانشگاه میبد |
| چکیده مقاله |
| صدرالدین ابراهیم بن محمد بن مؤید حموی جوینی (۶۴۴-۷۲۲ ق)، از چهره‌های برجسته خاندان حمویه در قرن هفتم هجری است و در تاریخ حدیث و عرفان اسلامی جایگاهی ویژه ای دارد. پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و با رویکردی اسنادی-انتقادی، به بررسی تأثیرپذیری صدرالدین حموی از محدثان شیعی می‌پردازد. یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد که صدرالدین حموی با سفرهای گسترده به مراکز علمی جهان اسلام، به ویژه عراق، شام و حجاز، از محضر جمع کثیری از محدثان شیعی و سنی بهره برده و این تأثیرپذیری در مهم‌ترین اثر او، یعنی «فرائد السمطین فی فضائل المرتضی والبتول والسبطین» به روشنی قابل رؤیت است. اساتید شیعی او همچون سید عبدالحمید بن فخار موسوی حلی، احمد بن طاووس، یوسف بن علی (پدر علامه حلی) و خواجه نصیرالدین طوسی، هر یک سهمی تعیین‌کننده در شکل‌گیری رویکرد حدیثی و گرایش کلامی او داشته‌اند. همچنین، تأثیرپذیری از محدثان شیعی در کنار گرایشات صوفیانه و بافتار خانوادگی، به شکل‌گیری هویتی پیچیده و چندلایه انجامیده که در تاریخ فکری اسلام کم‌نظیر است. این نوشتاربه روش اسنادی-توصیفی، به منظورپاسخ به چگونگی تأثیرپذیری صدرالدین حموی از محدثان شیعی؟ می پردازد. با نقد دیدگاه‌های مختلف درباره مذهب صدرالدین حموی، نتایج حاصله تصویری جامع از تأثیرگذاری محدثان بزرگ شیعی بر صدرالدین حموی ارائه می‌دهد. |
| کلیدواژه ها |
| صدرالدین حموی، فرائد السمطین، محدثان شیعی، احمد بن طاووس، خواجه نصیرالدین طوسی، تأثیرپذیری، گرایش |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی |
